Давлати дунявӣ яке аз принсипҳои муҳими сохтори конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон буда, барои таъмини озодии виҷдон, эҳтироми ҳуқуқу озодиҳои инсон ва ҳамзистии осоиштаи намояндагони дину эътиқодҳои гуногун замина фароҳам меорад. Дунявият ба эҳтироми эътиқоди шаҳрвандон, волоияти қонун ва таъмини баробарии инсонҳо, новобаста аз муносибати онҳо ба дин, мусоидат менамояд.
Дар даврони соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон дар роҳи таҳкими давлатдории миллӣ, таъмини сулҳу субот, рушди иқтисодию иҷтимоӣ ва ҳифзи арзишҳои миллӣ ба дастовардҳои назаррас ноил гардидааст. Ҳифзу таҳкими ин дастовардҳо аз ҳар як шаҳрванд ҳисси баланди ватандӯстӣ, масъулиятшиносӣ, эҳтиром ба қонунҳо ва саҳмгузорӣ дар ободии Ватанро тақозо менамояд.
Таҳаммулпазирии динӣ, эҳтироми андеша ва эътиқоди дигарон, инчунин ҳалли ихтилофи назарҳо тавассути муколама аз омилҳои муҳими таҳкими ваҳдати миллӣ ва суботи ҷомеа ба шумор мераванд. Фарқияти эътиқод набояд монеаи ҳамдигарфаҳмӣ ва ҳамкории шаҳрвандон гардад. Баръакс, эҳтироми мутақобил ва фарҳанги ҳамзистӣ метавонанд пайвандҳои иҷтимоиро устувор намуда, ҳисси ҳамбастагиро тақвият бахшанд.
Дар ин раванд тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи худшиносии миллӣ, маърифатпарварӣ ва эҳтиром ба арзишҳои инсонӣ аҳамияти хос дорад. Баланд бардоштани маърифати ҳуқуқӣ, рушди тафаккури мустақил ва истифодаи масъулонаи иттилоот ба пешгирии ифротгароӣ ва ҳифзи ҷавонон аз таъсири андешаҳои тафриқаангез мусоидат менамоянд. Оила, муассисаҳои таълимӣ ва аҳли ҷомеа дар ташаккули ин фарҳанг нақши муҳим доранд.
Давлати дунявӣ бо такя ба волоияти қонун, адолат ва эҳтироми гуногунии эътиқодҳо барои зиндагии осоишта ва рушди ҷомеа шароити мусоид фароҳам меорад. Аз ин рӯ, ҳифзи сулҳу субот, таҳкими ваҳдати миллӣ ва густариши таҳаммулпазирӣ масъулияти муштараки ҳамаи мост.
ПАЁМҲО
